TABANOVIĆ

Poznati Tabanovci

Sofka Nikolić

(Tabanović, 1907 – Bijeljina, 1982)

Autor: Petar Jokić

tabanovic.com

„Sofka Nikolić–Vasiljević, kraljica Skadarlije, pevačica srpskih narodnih pesama i serenada, rođena je 1907. godine u mačvanskom selu Tabanoviću, nedaleko od Šapca. Već kao devojčica pevala je po vašarima, a prvi nastup imala je u jednoj kafani u Zvorniku 1923. godine. Udala se vrlo mlada za muzičara Paju Nikolića, šefa Velikog orkestra. Ubrzo nakon udaje, odlazi zajedno sa mužem u Mostar. U mostarskoj kafani "Lira", pevala je prvi put "Eminu" u duetu sa autorom ove čuvene sevdalinke, Aleksom Šantićem. Nakon Mostara, gde je boravila četiri godine, Sofka se nastanila u Sarajevu. Pevala je u kafani našeg poznatog vilioniste Žarka Milanovića a pratili su je orkestri Pere Jovanovića i Nikole Stojkovića. Ubrzo je prešla u Beograd. Ređala je trijumf za trijumfom. Nazivali su je kraljicom Skadarlije. Njeni veliki obožavaoci ali i prijatelji bili su, između ostalih, i Branislav Nušić, Tin Ujević, Miloje Živanović, čica Ilija Stanković, Dobrica Milutinović... Prijateljica joj je postala i crna zvezda Džozefina Bejker. Sve do 1939. godine, gostovala je i snimala u najpoznatijim evropskim kulturnim centrima, Berlinu, Pragu, Beču, Budimpešti, Parizu sa pratećim orkestrom od 25 muzičara pod vođstvom njenog muža Paje.

Godine 1930. čuveni američki muzičar Karl Brent Cilton došao je radi Sofke u Jugoslaviju kako bi o njoj napisao opširnu studiju. Prvu ploču sa numerama: "Kolika je Jahorina planina" i "Kad bi znala, dilber Stano" - snimila je sa 19 godina u Berlinu, a svoju drugu ploču dve godine kasnije u Parizu. Prvi put Sofkino pevanje prenošeno je preko radiotalasa 11. decembra 1929. godine, a zbog velikog broja obožavalaca njene pesme, često je pozivana da nastupa u emisijama narodne muzike. Neverovatno, ali je istina da je Sofka Nikolić prva žena koja je ponela titulu najtiražnije pevačice Evrope i bila dobitnica "Zlatne potkove" u Parizu, a druga osoba uopšte po broju prodatih ploča, posle italijanskog tenora, Enrika Karuza. Snimila je vise od 100 ploča. Nakon smrti ćerke Marice, jedinog deteta, 1939. godine, Sofka se povukla u tugovanje. Vremenom je, nažalost, zaboravljena. „Kada je Sofka pjevala u Mostaru Eminu ostarjelom Aleksi Šantiću, okolnim ulicama se nije moglo proći, a kada je u Sarajevu, u hotelu "Evropa", pjevala "Kolika je Jahorina planina", nije bilo dovoljno stolica za sve goste...U Parizu, dok je snimala svoju ploču, Sofkini obožavaoci provalili su vrata na studiju, pa im je ona bez muzike zapjevala... U beogradskoj Skadarliji gosti su plaćali dukatima da piju vino iz njenih cipela... Sve su to Sofkini tragovi i sjećanja svih, jer su je svi i znali. Bilo je to vrijeme njenog meteorskog uspona - Njujork i Rudolf Valentino, Madrid, Beč, Berlin, London, Rim - pa opet Beograd. Sofkinu pjesmu Cojle Manojle pjevali su svi šegrti i kalfe, a kasnije i majstori. Daira u njenim rukama zvečeći su drhtala - drhtala je to Sofkina duša.”

Tihomir Nestorović

 

Bora Janjić

 

Desa Stanić

 

Jevrejski horoskop - Koje su vam kritične godine

 

Mapa sajta

 

 

 

CONTACT